Mek's Reispagina's
(Vrij) Kamperen
Tips
Caribean 2000
Griekenland 2001
PyreneeŽn 2002
Griekenland 2003
Japan 2003
Ardennen 2003
Swalmen 2003
Eifel 2004
PyreneeŽn 2004
Turkije 2005
Frankrijk 2005
Mijn club
Links
Contact
Spelletje
Panama Cruise 2000
 
Maandagavond na het eten met Gerard en Margot, die de eerste oppasronde komen doen, konden wij aftaaien richting Hotel Breukelen. Daar hebben we nog even een borreltje in de bar gedronken en vervolgens lekker de koffer in.
De volgende ochtend om 06.30 uur opgestaan en vervolgens zonder files en oponthoud richting Schiphol gereden. De auto geparkeerd en supersnel ingecheckt. Allemaal heel voorspoedig. Even ontbijtje genoten en toen gewinkeld om voor diversen wat inkopen te doen. Uiteraard ook aan onze eigen scheepsbar gedacht.
Martinair vertrok op tijd en men had zelfs plaatsen met extra beenruimte voor ons geregeld. Neemt nog steeds niet weg. dat het een klere lange vlucht is en dat je na 10 uur vliegen toch echt niet meer weet hoe je zitten moet. Lichaamsdelen, waarvan je het bestaan niet kent, slapen of doen zeer. Maar goed: voor wat, hoort wat. Aankomst en douane in Miami verliepen ook allemaal heel soepeltjes en zelfs onze chauffeuse van Travalco was op tijd en bracht ons door Miami heen naar ons hotel. Prachtig gelegen aan Miami Beach, met eigen strand (palmbomen en bananenhutjes), zwembad en pier in zee. Eerst even lekker gedoucht en de vuiligheid van de reis van ons afgewassen. Toen een wandeling over de pier, waarbij we hebben genoten van de pelikanen op de reling. Ze zaten echt te loeren naar de vissers om een eventuele vangst af te kapen. Schitterend gezicht. Daarna de straat overgestoken en aan de overkant een shoppingmall bezocht. Uiteraard kleding zat, en ook in de grotere maten. Wat een keuze in vergelijking met Nederland en veel aantrekkelijker prijzen. Op advies van onze Travalco chauffeuse zijn we naar een lokale chinees geweest. Ze had niets te veel verteld. Je betaalt er eenmalig een entree per persoon en vervolgens eet je van een ongekend buffet zoveel en zo lekker als je maar wilt. En dan wel echt Chinees! Buffet tafels met verschillende soorten soep (sweet&sour, Wan Tan etc.). Vervolgens allerlei gerechten en te veel om op te noemen. Uiteraard het buikje tonnetje rond gegeten met alleen maar dingen die echt lekker zijn (5 soorten garnalen en Gamba's). Heel apart: mosselen gekookt in soja, mmmmh.
Nog maar even een wandelingetje over de pier en de nachtelijke skyline van Miami aanschouwd. Douchen, om 20.00 uur het bed in en als een blok in slaap gevallen. Je mist toch ergens die 6 uur. Echt voor dood gelegen.
En dat je nog niet in je ritme zit, merk je de volgende dag. Beiden werden we al rond 06.00 uur wakker, een beetje soezelen en toen toch maar gaan ontbijten. Grappig, aan het zwembad met zonnende mensen en op de nabije achtergrond surfers staande op hun plank in de hoge branding. Zonnetje erbij en de dag begint gewoon perfect. Bij het ontbijt eieren, bacon en worstjes. Veel vers fruit en een lekkere bak koffie. Energie voor de ophanden zijnde strooptocht naar kleding. Bij Marshall's heel snel en goed geslaagd voor polo's, korte broeken voor mij en sportkleding voor Wen. Ook een paar leuke dingetjes voor de meiden. Uiteindelijk met een 'vuilniszak' kleding de deur uit en 750 piek lichter. Goed geslaagd.
De spullen in het hotel overgepakt en nog een bakje koffie gedronken op ons balkonnetje. Uiteraard koffie geknoeid over m'n shirt (kelner Kliederkont). Dat kan niet missen, maar goed dat ik er weer 4 bij heb. Om 12.00 uur reed onze zaanse Amerikaanse voor en deze bracht ons met gezwinde spoed naar de Port of Miami. De Jubilee lag er al aan de kade in al haar grootsheid. Toch is dit een van de kleinere schepen van Carnival. Anders past ze niet in de sluizen van het Panamakanaal. Ook hier weer supersnel ingecheckt en alles lag keurig voor ons klaar. Aan boord en naar de hut. De koffers waren er al. We zitten relatief hoog op het schip en kunnen ver over de zee heen kijken. Koffers uitgepakt en kastjes ingeruimd en vervolgens een wandeling gemaakt over de Jubilee. Echt weer super de luxe, wat een klasse.
Lekker geluncht (kalkoen filet en Ceasar's salad) en toen even gerust in de hut. Laatste rommeltjes opgeruimd en vervolgens heb ik even een uurtje bij de rastaband op een stretcher gelegen en Wen ging naar een voorlichting van de Beauty salon. Het liggen was heerlijk. De cocktail ook. Om 17.00 uur moest iedereen opdraven voor een oefening. Geen gezicht, iedereen met zo'n zwemvest om. Maar ja, het is een verplichting. Na de oefening, die een uurtje duurde nog samen even lekker aan dek gelegen en gekeken hoe de boot vertrok. Keren in de haven van Miami met om je heen vertrekkende helikopters, grote watervliegtuigen en enorme luxe powerboten. De zon onder zien gaan, met Miami op de achtergrond.
Omgekleed voor het late diner en daar onder het genot van een uitermate lekkere Chileense Chardonay ontzettend lekker gegeten (botermalse lamskoteletjes met allerhande zalige bij- en voorgerechten). Het kan allemaal niet op.
Na het eten nog even gewandeld en toen in de theaterzaal naar de welkomshow gegaan. Een hoop flauwekul met als afsluiting een hele goede stand-up comedian. Wen kreeg er niet echt veel van mee, want de oogjes vielen toe. Dus na afloop om 12 uur de hut maar opgezocht en lekker gaan slapen.
De nacht goed doorgeslapen en om 08.00 uur weer wakker. Vandaag de eerste zeedag. Heerlijk ontbeten met zalm en croissantjes en vervolgens om 10.00 uur al lekker op een ligbank op het achterdek in het zonnetje. Dik 30 graden met een stevig briesje. En dat houdt het allemaal dragelijk. Heb diverse petjes, zonnekleppen, handdoeken en een bril met de wind in zee zien verdwijnen. Aan de horizon glijdt de kust van Cuba in de felle zon voorbij. Wen is naar dansles geweest en heeft met ene Bob de eerste beginselen van de Merengue onder knie gekregen. Nu ligt ze lekker te bakken naast me, terwijl ik echt levend lig te verbranden en van ellende m'n shirt maar weer aangetrokken heb en de rode bovenbenen bedekt met een handdoek. Tijd voor een Pizza en salade. Laat Wen maar maffen. Die mag om 14.00 uur naar het vervolg van de dansles met Bobbieboy. Ik ga naar een cursus Studpoker. Da's voor 'the Real Stud'.
Jezus, ik ben dus echt zo rood als een kreeft en alles tintelt van de zon. Bij Wen, die slechts een uurtje in de zon heeft gezeten staat de strik van haar bikini op haar borst. Na de cha-cha-cha, niet met Bob, maar nu met Jim, kwam ze lekker in de wind op achterdek. Stukje pizza en een lekkere salade en deze jongen ging pokeren. Eerst uitleg en toen om het echie. Met 10 dollar begonnen en na een uur met 30 geeindigd. Maar ja, die had Wen al weer dubbel en dwars uitgegeven aan een gouden kettinkie voor haar bril.
Nu staat ze zich op te maken voor de Cocktailparty en het Captainsdinner. Even een foto maken van m'n stuk en dan d'r weer an. Zuupen, eten en dan een Vegasshow. Ben benieuwd of ik het de hele avond in pak uithoud.
Goed, allemaal overleefd dus. De cocktailparty ging uiteraard gepaard met een cocktail (teveel van alles, want anderdaags een behoorlijke koppijn) en het voorstellen van de gehele staff. Mooi aan voorbijgelopen en de traditionele hoffoto maar achteraf laten maken. We hebben hem net zien hangen in de fotoshop en toch maar niet gekocht. Twee van die rode verbrande koppen tegen een achtergrond van groen struweel. Alsof we volop in bloei stonden. Wel een leuke foto met de piraat gekocht, die gisteren aan tafel gemaakt werd. Verder lekker gedanst, maar weinig lukte echt. Cha-cha, die vanzelf een jive werd enzo. Mensen kijken toch weer hun ogen uit en herkennen ons als 'die twee dansers'.
Na de cockail hebben we natuurlijk weer heerlijk gedineerd en vervolgens naar de las Vegas Show met allemaal hoogtepunten uit allerlei Broadway musicals gekeken onder het genot van een hapje en een drankje. Knap wat die lui kunnen op zo'n dansend schip.
Na het ontbijt lekker liggen zonnen met z'n tweetjes op het achterdek. Kijken of we de achterkant ook zo rood kunnen krijgen. Heerlijk 28 graden en een stevig windje, die er voor zorgt, dat het allemaal uit te houden is. Nu is het bijna half 2 en dus gaan we lunchen. Vanmiddag maar eens een tukje doen, want er staat een lange avond voor de boeg. Eten, theatershow en daarna in het theatercafť een stand-up comedian. Dus voor tweeŽn naar bed zal er wel niet bijzijn. En morgenvroeg hebben we Aruba en dan moet je toch wel op tijd zijn.
En uiteraard schiet het tukje er weer bij in. Het zonnetje, lekkere muziek van een bandje op het dek en veel mensen. Allemaal veel te gezellig.
Na het heerlijke diner zijn we naar de show geweest: een moppentapper en een jongleur. Daarna naar de middernachtshow in het grote theatercafť. Af en toe toch wel rode oortjes bij de stand-up comedian. Wen hield het niet meer uit en is bijtijds naar bed gegaan. Morgen Aruba, ben benieuwd.
Oh ja, vandaag bij de studpoker een prijs gewonnen voor de eerste deelnemer met 3 of a kind. Waren dan wel 3 tweeŽn, maar dat geeft niet. Het waren er drie. Meteen omroepen en een prijs ontvangen met allerhande prullaria (petje, kaarten, sleutelhangers etc.).
Aruba: vandaag al om 07.00 uur ontbeten en daarna het eiland op. Is het een of andere feestdag. Dus ook geen ABC tours. Een kwartier gewacht en toen voor weinig geld maar een jeep gehuurd, voordat die uitverkocht was. Een perfecte keus. Eerst langs de kust naar 'de Molen' en vervolgens via een uitermate ruig duinen- en rotsgebied naar 'the Californian Lighthouse' (genoemd naar het passagiersschip, dat daar in de jaren '20 met man en muis verging). Daarna een prachtige ruige tocht naar zo'n natuurlijke brug. Leuk en aardig, maar de tocht was veel sensationeler. Bij de eerste de beste duin vast komen te zitten in het rulle zand. Alles met de hand losgegraven, en dat om 9 uur 's morgens. Meteen al flink zweten. Zonnetje, strak blauwe hemel en zeker 30 graden. Wat is een open-dak-auto dan toch een genot. De hele kust wordt gevormd door koraalrif en -rotsen. De structuur van het koraal zit overal in.
Uiteindelijk op een heerlijk rustig stukje strand gezwommen in dat hemelsblauwe water van een graadje of 28? Zalig gewoon. Daarna de auto teruggebracht en tevergeefs gewacht op de car-rental juf. Sleutels maar achtergelaten en aan boord gegaan. Lekker geluncht en daarna op het achterdek op een stretcher een biertje genuttigd. Prachtig om Oranjestad en de Hooiberg aan de horizon te zien verdwijnen.
Straks een borrel op uitnodiging van Carnival aan de mensen die al vaker een cruise gemaakt hebben, maar nu eerst een tukje.
Geen borrel dus, waren we een dag te vroeg. Eventjes verkeerd gelezen. Dus maar even een aperatiefje in de pianobar genomen. Sensatie: valt de hoofdmotor uit, dus ook alle verlichting en airco's. Genieten dus met een borrel in je hand in het pikkedonker en dan allemaal van die techneuten heen en weer zien rennen met zaklampen e.d. Na 20 minuten halve elektriciteit en varen we weer. Niet op volle kracht, dus morgen sowieso te laat in Cartagena. Diner verder vurrukkulluk: beef Wellington en de verdere gebruikelijke liflafjes. Wil ik thuis ook. Wen gaat nog even wat lezen over Cartagena en ik m'n laatste muntjes opmaken in het casino. Om 22.30 uur nog naar de show en ik denk niet dat ik de late show van 12 uur nog haal. Ondanks het tukje branden de oogjes behoorlijk.
Het werd dus weer heel anders. Wen had geen zin de vroege show en dus zijn we wezen dansen. Merengue, salsa en cha-cha. En als je eventjes bezig bent, dan komt het stukje bij stukje weer naar boven. Rond twaalven liep het echt helemaal vol en werd de keuze ook anders: meer disco. Tijd voor de late night show. Klein tonnetjerond ventje, maar met hele rake scherpe teksten en moppen. Niet vulgair, maar net op het randje. Tranen in de ogen van het lachen. Daarna de klok weer een uur terug vanwege het tijdsverschil en dan lig je uiteindelijk toch nog bijtijds in bed.
Vanochtend rond 10 uur de baai van Cartagena ingevaren. Forten en vestingen rondom. Spaans en zuidamerikaans, dus een gevaarlijke combinatie. Je komt nog niet koud de terminal uitlopen en je wordt bestormd door honderden taxichauffeurs, die je voor $ 20 p.p. wel naar de stad willen brengen. Na 50 m. lopen deden ze het het  voor $ 5 ook wel, en dan wel voor 2 personen. We hebben ons mooi in het centrum laten afzetten en liepen zo het oude centrum in. Mooie koloniale gebouwen, met bloemrijke balkonnen en mooi pleintjes. En uiteraard overal T-shirt verkopers en mannekes met allerhande prullaria, waar je zelfs je ergste vijand niet mee durft te verrassen. Maar goed het hoort er allemaal bij. Onder de klokkentoren doorgelopen, de grote kerk San Pedro gezien met het ernaast gelegen museumpje. Niet echt sensationeel, maar wel hele leuke doorkijkjes met een mooie binnentuin. Daarna gewandeld naar de rand van de ommuring aan de zeezijde. Overal een penetrante pislucht. Door pittoreske steegjes met een markt, die op zijn einde liep, naar het grote fort gelopen. Daar wat rondgewandeld en eigenlijk meer genoten van het uitzicht, dan van de saaie stenen massa met al zijn galerijen, ommuringen en gangetjes. Het leeft niet meer en ze doen er weinig aan om het interessant te maken. Een paar leuke expositieruimtes met uitleg en interessante krijgszaken en je hebt een prachtige publiekstrekker. Maar ja, de handel ligt in beschilderde schelpen en sambaballen van kokosnoten. Net Nigeria, ze leren het toch niet. Cultuur zat, maar ze zien het niet. Verder echt genoten van de lange, warme stadswandeling. Op de kade nog even met Alie gebeld. Thuis alles oke. Het is nu bijna 5 uur en we varen de baai van Cartagena uit onder het genot van een Corona en een stukje pizza. Vanavond een gevuld avondprogramma, maar eerst nog even van het zonnetje genieten met Colombia in de verte op de achtergrond. 
Vanochtend wakker geworden rond 7 uur, vanwege verandering in geluid van de motor. Uit het raam gekeken en er was land in zicht. En een hele colonne schepen, die  allemaal wachten om geschut te worden in het Panamakanaal. Eerst varen we een soort baai in, die steeds nauwer wordt en de vorm van een kanaal krijgt. Daar beginnen allerlei sleepbootjes en loodsbootjes rondom het schip te zwermen en wordt eigenlijk de besturing door hen overgenomen. Uiteindelijk na een kilometer of 5 kom je dan bij de eerste sluizen. Heel imposant. Langs de pieren komen allerlei treintjes rijden en die slepen en begeleiden de boot eigenlijk door de 3 sluizen om zo een hoogteverschil van meer dan 30 m. te overbruggen. En bijna alles wat je ziet, dateert uit 1914. En dat is wel te zien ook. Er gaan ongeveer 35 schepen per dag door het kanaal, die daar gemiddeld $ 100.000 voor moeten betalen. Een beetje afhankelijk van grootte en tonnage. Als je het kanaal door wenst te zwemmen, dan kost dat ongeveer 3 kwartjes (is slechts 1x gedaan). We liggen nu op Gatun Lake en kijken uit op de regenwouden van Panama. Op het meer liggen allerlei grote schuiten te wachten om geschut te worden (2 auto transporters, een bulk-carrier, 2 cruiseschepen en een paar grote transporters).
Terwijl een groot deel van de medepassagiers met een tender een tour aan wal ging, hebben wij ultiem in de 35 graden geluierd. Geen van beiden hadden we veel zin om op een paar honderd meter van de boot af voor veel geld naar wat lokaal geneuzel (folklore dansen en aan het water op een strandstoel liggen om moeders te laten shoppen) te moeten kijken of naar de US Navy Base te gaan. En sluizen hebben we in Sambeek ook. Af en toe een duik in het zwembad, een ijsje, een kippepootje en een 'bucket of Budweiser' komen wij wel de dag door. Volgens mij ben ik nu rondom gaar. Alle boten rondom zijn alweer de sluizen door en gezien het feit, dat het 4 uur geweest is, denk ik dat wij de volgende zijn. Tijd voor nog een biertje. Voorlopig weer genoeg gezonnebaad. Alles tintelt, dus dat is morgen weer spijt hebben.
De terugweg door de Gatun-sluizen was nog leuker dan de heenweg. Minstens 35 graden en een ijskoude Corona met een schijfje limoen in de hand. In de tweede sluis werd het schutten stilgelegd, omdat er een bemanningslid per ambulance afgevoerd moest worden. Ik moet er toch niet aan denken om in zo'n bananenland in het ziekenhuis te moeten terechtkomen en dan bloed toegediend te krijgen. In Cartagena brachten ze gewoon aan de kant van de weg piercings aan op de markt. Vanavond lekker dineren en daarna Showtime met dansen etc. Wordt dus wederom een prachtige avond. En langer ook, want de klok gaat weer een uur terug. Morgen weer vroeg dag en dan zijn we in Costa Rica.
Nou goed we lagen dus voor de kust van Costa Rica aan een klein tijdelijk havenhoofd even buiten Limon. Om onze gids tijdig te ontmoeten, stonden we echt helemaal vooraan. En bleven er dus staan, want al wat er gebeurde, er kwam geen toestemming om het schip te verlaten. Wel veel officials af en aan, maar al met al stonden we er na een uur no steeds. Blijkt er een grote nationale staking aan de gang te zijn, met veel onrust en opstoppingen en blokkades. Niet verantwoord om van boord te gaan. Achteraf bleek zelfs, dat de passagiers van de Crown Princess, wel van boord gegaan waren en niet tijdig terug konden komen met alle gevolgen van dien.
Al met al een behoorlijke terleurstelling, omdat we dus een gids/bioloog gehuurd hadden voor de hele dag om de jungle in te gaan. Daar hadden we ons uitermate op verheugd. Als we thuis zijn, wil ik daar toch wel even de verzekering en Carnival op aan spreken, alhoewel ik vermoed dat dit wel weer een kwestie van overmacht zal zijn, waar niets mee te doen valt.
Dus, rest van de dag op het dek liggen bakken, smoren en sudderen. Lekker afkoelen in het zwembad op het achterdek en in het briesje van een te vroeg vertrekkende boot. Jammer, maar helaas. 's Avonds heerlijk gedineerd, bijna al mijn winst van afgelopen week verspeeld in het casino en een leuke show bijgewoond in het grote theater. Blijft toch wel een heel spectakel. Als afsluiter nog een paar uur wezen dansen in de disco en genoten van het showballet, dat daar ook nog eens een staaltje van haar kunnen demonstreerde. Al met al toch nog een latertje.
Vanochtend lekker uitgeslapen en ontbeten op het Lidodek. Omelet met groenten, bacon, worstjes, etc. met een heerlijke bak koffie. En toen om 10 uur het zonnetje in op een ligbed op het achterdek. Zalig 30 tot 35 graden met een briesje, een goed boek en af en toe wat te happen en te snappen. Af en toe scholen (of vluchten) vliegende vissen voorbij zien komen. Net zilveren vlinders, geinig gezicht en je hebt het pas in de gaten als ze de golven induiken. Verder alleen maar liggen bakken en braden. En af en toe lekker happen en snappen. We zijn beiden roetjezwart. Als we terug zijn in Nederland gelooft niemand dit. Om vier uur lekker een aperatief in de cabine, een louwe douche en een tukje. Voorbereiden op vanavond, mogen we pakkie def. Eerst een cocktail party met wijn en kaas en daarna een formal diner. Programma van vanavond heb ik geen idee van, maar dat zien we dan wel weer.
Programma was dus echt geweldig: een spectaculaire show rond de sterren in Hollywood.. Keurig verzorgd. Voor de show zijn we nog even naar de Wineparty geweest en een wijntje met kaas genoten. Bandje speelde en nog even een Quickstep gedaan. Meteen erna (uiteraard na vermelding van oohh's en aahh's over onze geweldige prestaties op de dansvloer) komt er een dame naar ons toe, die ons aan alle kanten de hemel begint in te prijzen (wat dacht je van 'Fred Astair Class'). Ik ga gewoon solliciteren als dansleraar hier, wat je ook (fout) doet, de mensen vinden het prachtig. Maar ja, veel verder dan een Two-step komen ze ook niet.
Uiteraard weer heerlijk gedineerd en daarna de show om vervolgens tot diep in de nacht de disco in te gaan. Leuke dansmuziek uit '70 en '80. Toch nog een latertje dus.
En dus de volgende morgen ook weer laat op. Lekker fruit en koffie op het Lidodek en straks lekker lunchen in de formele eetzaal. Vanochtend wat zitten kletsen met mensen en daarna lekker lezen in het zonnetje. Wen naar de voorlichting over disembarkation en meer van dat soort geneuzel. Nog even wat koffie in de schaduw zitten drinken, want Wen durft de (bloedhete) zon niet meer in. Vanavond vroeg dineren i.v.m. aankomst in Key West om 20.00 uur.
Key West is dus gewoon een losgeslagen boel met een tikje ordinaire gewoontes en gedrag, verpakt in een ouderwets aandoende en hier en daar zelfs chique uitstraling. Je hebt er koloniale en prachtige huizen, die dan gebruikt worden als een traverstieten-bar. En bars zijn er zat, gewoon met de krukken op straat en de tap binnen. Overal keiharde en veelal live muziek. Eigenlik niet meer dan een grote kermis. Je merkt het ook aan het gedrag van de Amerikanen. Die komen er echt om alleen maar te zuipen, te hoeren en te snoeren. Zelden zoveel kitsch gezien. Maar toch eigenlijk wel met een gezellige uitstraling.
De boot ligt aan de pier, midden in het centrum. Het is meteen het grootste en hoogste gebouw in de wijde omgeving. En overal er omheen allerlei grote jachten, ook speciale boten, die fungeren als casino. In de binnenstad kun je T-shirts kopen bij wel meer dan 1000 winkeltjes met het zelfde product. Echt te gek voor woorden. Na onze wandeling door Duvallstreet 's avonds hebben we aan boord nog een Corona gedronken en voor m'n gevoel waren we de enigen, die nog aan boord waren.
De volgende morgen en eigenlijk onze laatste cruisedag heben we nog even door Key West gewandeld en nog wat voor de meiden gekocht. Even met ze gebeld en daarna met een taxi naar Jungle tours voor een echt onvergetelijke en spectaculaire tocht in een eigen speedboot. Hard en nog eens hard. Binnen no time was Wen haar petje pleite. Het bootje klapte met een rotvaart over de golven, zelfs af en toe zo hard  en hoog, dat de schroef het water uitkwam. We gingen met drie speedbootjes en een gids een kilometer of wat naar een rif met een mangrovebos erop. Dwars door dat mangrovebos loopt een nauw kanaal en daar gingen we door. Echt te gek. Daarna weer met een bloedgang over zee en zijn we bij een gezonken marineschip wat wezen snorkelen. Een hele aparte ervaring om mooie en zelfs grotere vissen door de spanten van zo'n schip te zien zwemmen. Ik heb getrach er wat foto's van te maken met zo'n weggooi onderwatercameraatje. Verwacht er niet te veel van, maar ja: wie niet waagt, wie niet wint. Nog even langs de Jubilee heen geraced en toen weer helemaal terug naar de verhuur. Echt een hele unieke ervaring, waarbij geen draad aan ons lijf drooggebleven is. Met de taxi terug naar Key West en daar in the Hog's Breath nog een paar Corona's gedronken.
Om 5 uur vertrok het schip weer en hadden we het laatste diner en de laatste show. Uiteraard allemaal weer met superlatieven. Vanaf het achterdek gezien hoe drie kleine haaien een school vissen achterna zat. Het water leek wel te koken. De vissen vlogen met zijn honderden tegelijk het water uit. De koffers de gang op en de laatste nacht aan boord.
Om 8 uur aangekomen in Miami en lekker voorgekropen om van boord te komen. Het is hier een stuk kouder het scheelt wel en graad of vijf. Koffers bij Traveltrend achtergelaten en ons af laten zetten bij het vlakbij gelegen Baysite. Lekker gewandeld, winkeltjes gekeken en daarna een rondje gemaakt met de monorail. Nog wat laatste inkopen gedaan in downtown (shirtjes bij Marshall) en toen nog even geluncht bij het Hard Rock Cafe. Corona erbij en heerlijke Nacho's gegeten. Apart. Beetje in het park gezeten met prachtig uitzicht over de haven en daarna nog even wat langs de kade gelopen.
Rond 6 uur naar Miami airport. Wat een ontiegelijk saaie bende. Echt helemaal niks te beleven. Inchecken ging zeer voorspoedig, maar vliegtuig vertrok te laat wegens te weinig brandstof. Duurde al met al een uur. Zijn we net in de lucht, krijgt een of andere jodocus tijdens de spannende hoofdfilm (6th Sense) een hartaanval of zoiets. Hoop gedoe eromheen en steeds mensen door het beeld. Laat die vent dat in zij eigen tijd doen.
We naderen nu het vaste land en dan zit het er echt allemaal op. Jammer, maar toch wel een vakantie om voorlopig nog even op te teren en om naar terug te kijken. Straks nog een stukje rijden, misschien nog bij Gerard langs in Ede om kadootje voor zijn verjaardag af te geven en dan naar de meiden. Kunnen we Erica en Richard uit hun lijden verlossen.
 
Robert Mekking
Sambeek, 2000.
 
 
De pier in Miami
 
Uitzicht vanuit de hotelkamer
 
Aan boord van de Jubilee
 
De haven van Miami uit
 
Lekker uit
 
Huizenhoge schoorsteen
 
Kleedt slank af
 
De Hooiberg op Aruba
 
Crossen door de duinen
 
Prachtige rotskusten
 
de Molen
 
Een natural bridge op Aruba
 
California Lighthouse
 
Cartagena in Columbia
 
Mooie straattaferelen
 
Klooster met binnentuin
 
Cartagena vanaf het fort
 
Kleurrijke bussen
 
De Jubilee in de haven
 
Door de Panamasluizen
 
Getrokken door 6 treinen
 
Verschillen van 5 meter en meer
 
Twee kanalen met sluizen
 
Onderwijl gewoon zwemmen
 
En iedere avond feest
 
Alfa Romeo in Key West
 
Karakteristiek in Key West
 
De knapste staat links
 
Wachten op het loodsbootje
 
Complete kunstwerken uit ijs
 
Iedere avond uit aan boord
 
Zo wil ik het thuis ook
 
Terug in Miami
 
Einde vakantie