Mek's Reispagina's
(Vrij) Kamperen
Tips
Caribean 2000
Griekenland 2001
PyreneeŽn 2002
Griekenland 2003
Japan 2003
Ardennen 2003
Swalmen 2003
Eifel 2004
PyreneeŽn 2004
Turkije 2005
Frankrijk 2005
Mijn club
Links
Contact
Spelletje
Tips
 
Onderstaand vind je wat tips en truuks, die niet alleen voor Griekenland en Turkije, maar eigenlijk voor alle landen gelden. In het kort komt het er op neer, dat je niet naief moet zijn en gewoon voorzichtigheid dient te betrachten. In Nederland laat je ook niet je portemonnee onbeheerd op een terrastafeltje liggen of in het zicht op het dashboard van je auto. Dat geldt uiteraard dan ook voor andere landen. Simpelweg gezegd: gebruik je boerenverstand, en dan heb je nergens last van.
 
*        Auto of camper moet in goede toestand zijn: zowel motorisch als de banden (laat vooral de ventielen controleren is mijn eigen ervaring).
*        Boek een overtocht met een boot zo vroeg mogelijk in het jaar. De zomermaanden zijn meestal al rond februari volgeboekt en dan kan je alleen nog maar op de wachtlijst of op de bonnefooi met alle onzekerheden van dien. Via de NKC krijg je bij bijvoorbeeld World Wide Passage in Rotterdam (Minoan Lines) overigens 10% korting op het totaalbedrag (formulier vooraf aanvragen en invullen).
*        Ventilator voor de koelkast met eventuele powerpack of andere 12 Volt voorziening voor separate aandrijving. Controleer ook voor vertrek of de koelkast het goed doet op gas. Bij wildkamperen heb je dit echt nodig en kun je het je niet veroorloven om zonder te komen zitten.
*        Wildkamperen gaat alleen langs het strand, bij een meer, in de bergen of bij koel weer (en een koelkast werkend op gas). Niet doen bij de grotere steden of op plaatsen waar veel mensen komen. Overigens hebben we tot op  heden nergens last gehad met de politie of met de bewoners uit de omgeving.
*        Naast de koelkast hebben wij altijd een koelbox voorhanden (water, bier en frisdranken) werkend op 220 en 12 Volt. Tijdens het rijden kan deze op 12 Volt draaien via de sigarettenaansteker en tijdens het wildkamperen blijft deze dan zeker nog anderhalve dag koel of je kunt hem dan op de gasfles laten meedraaien.
*        Airconditioning is in de mediterane gebieden zeker aanbevelenswaardig in de hoogzomer. Maar is dus alleen te gebruiken met een generator, op campings of bij andere gelegenheden waar je 220 Volt voorhanden hebt.
*        Zonneluifel moet je vaak vastzetten met extra scheerlijnen of met een stormband. Rond 16.00 uur heb je overal langs de mediterane kust altijd een uur van hogere golven en een harde warme wind. Zet je de luifel zonder band neer, dan ben je er van verzekerd, dat je hem een keer omgekeerd op het dak van de camper terugvindt met alle schade van dien.
*        Wegen en weggebruikers in Griekenland en Turkije hebben andere normen en waarden dan dat wij in Nederland gewend zijn. Tweebaans wegen met een dubbele doorgetrokken streep en een inhaalverbod, worden gewoon als vierbaans gebruikt. Als camper wordt je verondersteld zoveel mogelijk rechts te rijden met 2 wielen op de vluchtstrook, zodat men je zoveel mogelijk ongehinderd in kan halen. Doe je dit niet, dan is getoeter en geschreeuw je deel en loop je het risico dat je rechts ingehaald gaat worden. Ge- en verbodsborden zijn er veelal om volkomen genegeerd te worden. Houdt er wel rekening mee, dat de politie tegenwoordig overal van de laatste snufjes (zoals laserguns e.d.) voorzien is. Je ziet ze echt overal, maar effectief is het niet, want iedere tegenligger waarschuwt je met zijn knipperlichten ruim van te voren. Kortom: rijdt defensief en geconcentreerd, windt je niet op en wen aan getoeter. Je eigen veiligheid staat voorop. Overigens vind je met name in Griekenland en Turkije overal langs de wegen dode dieren. Dit kan variŽren van dode katten en honden tot muilezels in verre gaande staat van ontbinding. Na een paar platgereden lijken ben je er overigens aan gewend en kijk je nergens meer van op.
*        Afstanden buiten de 2 bestaande snelwegen zijn zijn in Griekenland en Turkije gemiddeld genomen niet sneller rijdbaar dan 60 km/uur. Dat houdt in dat een afstand van 250 km gewoonweg 4 uur duurt. Alles wat sneller is, is dan meegenomen. Maar je moet echt zo rekenen.
*        Zorg voor een gedetailleerde wegenkaart van de gebieden, waar je heen gaat. Een standaard landenkaart is zeker niet toerijkend voor toegang tot de natuurgebieden of de strandwegen. Kaarten zijn overal te koop (supermarkten en pompstations).
*        Rond en in Athene vallen de Engelse benamingen op de wegwijzers in een keer weg. Zorg er voor, dat je het Griekse alfabet enigszins beheerst, zodat je de plaatsnamen in ieder geval kunt ontcijferen.
*        Wegwijzers op de (snel-) wegen in Griekenland en Turkije kennen niet, zoals in Nederland, afstandsmaten. Je ziet er alleen de eerst volgende plaatsnamen op en verder niets. Zorg dat je ongeveer weet waar en wanneer je een afslag moet hebben, die je nemen moet. Anders kom je echt voor verrassingen te staan. Ook op de rondwegen van de grote steden, zie je niet altijd even duidelijk, waar een weg naar toegaat. De snelweg naar Athene, staat bijv. op de rondweg van Larissa, als Lamia aangegeven. Dat is dus de eerst volgende stad op de kaart. Dat geeft nogal eens verwarring. Je moet dus gewoonweg weten, welke tussenliggende steden er aan de wegen liggen naar je bestemming toe.
*        Gemiddeld genomen is de staat van de wegen in Griekenland redelijk. In en rond Athene is de staat echter, waarschijnlijk door de hitte en de grote drukte, in een maal aanzienlijk slechter. Ook de toe- en uitvalswegen van Athene zitten vol gaten, golven en spleten. Uitkijken geblazen dus. De wegen (ook de autowegen) in Turkije zijn ronduit slecht. Veel spoorvorming en kapot gereden asfalt door vrachtwagens. Let op: men steekt de wegen te pas en te onpas over (lopend, met paard en wagen, bussen.... echt alles wat beweegt).
*        Veel archeologische bezienswaardigheden of andere attracties krijgen momenteel een grote beurt en zijn niet of beperkt toegankelijk. Het is dus zaak om e.e.a. vooraf goed te controleren, zodat je niet voor onverwachte verrassingen komt te staan. De info via websites is vaak erg verouderd en zeker niet up-to-date.
*        Houdt in de grote steden de deuren, ook die van de camperkeuken, goed gesloten. Zorg dat er geen kostbaarheden voor het grijpen liggen in de cabine. Iedere kruising met stoplicht kent zijn ramenwassers, bananenverkopers, waterflesjeshandelaren etc. Ze lopen de auto's stuk voor stuk af (aan beide kanten). Een greep in de auto en je bent alles kwijt. Hetzelfde geldt in het bijzonder voor de gebieden in en rond de havens. Ongure types loeren hier voornamelijk op toeristen om een greep in de auto te kunnen doen (we hebben het zelf zien gebeuren). Ook bij het op- en afladen van de ferry's zie je louche types rondkijken naar buit. Opgepast dus. De rest van Griekenland of Turkije geeft verder geen problemen. Wij hebben ons daar geen enkele maal verder onveilig gevoeld.
*        Het openbaar vervoer in Athene is perfect geregeld. Vanaf camping Athene gaan de (airconditioned) bussen non-stop door met een interval van 10 minuten. De metro's rijden kriskras door de stad en zorgen voor een supersnelle verplaatsing. Een enkele rit kost, afhankelijk van de afstand Euro 0,45 - 0,70. Een dagkaart voor alle openbaar vervoer, wat wij gedaan hebben, kun je op een metrostation kopen voor pakweg 3 Euro p.p.
*        Wij hebben overal (behalve in Turkije) zonder problemen LPG kunnen tanken voor het kookgedeelte van de camper. Het staat ruimschoots op reclameborden langs de weg als Autogas aangegeven. Overigens is het tanken van benzine of diesel in Griekenland totaal geen probleem. Er is gemiddeld genomen altijd wel binnen 5 km een pompstation voorhanden. De prijzen variŽren nogal. Wij konden tanken tussen de 59 en de 78 eurocent (prijzen 2003). Uiteraard zorgden wij, als we een goedkoop tankstation tegenkwamen, dat we daar gingen tanken. Merendeel van de tankstations accepteert Visacards.
*        Neem goede achtergrond informatie mee (ANWB- of Capitool Reisgidsen). Iedere bibliotheek is ruim voorzien van boeken over de genoemde landen.
*        Zorg voor goede en duidelijke info via het Verkeersbureau. Ze kunnen je echt van stadsplattegronden, info over bezienswaardigheden, campings etc voorzien. Ook het Internet is een bron van info (zie o.a. www.griekenland.nl; www.startpagina.nl).
*        Rond de meeste grote steden zijn goede grote supermarktketens (Carrefour; Spar; Metro; Atlantic etc.), waar je goed de bank- en koelkasten kunt vullen. Het merendeel van de grote supermarkten accepteert Visacards e.d. In Turkije zul je het echter met de lokale (maar toch wel goed voorziene) supermarktjes moeten doen. Alleen bij Bursa vonden we een grote Carrefour.
*        Op alle toe- en uitgangswegen van steden en dorpen rond de Middelandse Zee, vindt je wel kraampjes met vers fruit en groenten. Deze zijn goed betaalbaar en de producten zijn uitermate vers.
*        De campings kostten ons (2 volwassenen met 4 kinderen, camper en elektriciteit) gemiddeld genomen tussen de Euro 25 en 40. Al naar gelang de voorzieningen op de camping (deze zijn overigens veelal zeer simpel van aard). Een campingcard levert altijd 10% korting op, maar je moet er wel om vragen.
*        Op alle campings konden we 's ochtends (behalve op zondag) probleemloos vers brood krijgen. De campingwinkeltjes stellen verder niet zo veel voor. Alleen als je echt zonder iets zit, willen ze nog wel eens uitkomst of redding bieden.
*        Gemiddeld genomen heeft ieder dorpje wel zijn eigen bakker, slager en supermarktje. Deze zijn niet al te uitgebreid, maar voorzien zeker op dat moment even in de behoefte aan betaalbare verse levensmiddelen.
*        Alle winkels zijn op zondag gesloten. Houdt er rekening mee, dat augustus een feestdag kent, waarop echt alles gesloten is (Maria Hemelvaart). In Turkije zijn met name op de vrijdagen wat meer zaken gesloten.
*        Alle campings hebben wel voorzieningen om een was te draaien. Kosten liggen tussen de 4 en de 5 Euro. Inhoud is wel veel groter dan de gemiddelde Nederlandse wasmachine.
*        Uit eten is overal mogelijk en redelijk goed betaalbaar (Euro 10 - 15 p.p.). Je moet alleen rekening houden met het feit dat visgerechten ook in Griekenland en Turkije (zelfs in de havenplaatsen) nogal kostbaar zijn. Salades, rijst- en frietgerechten dien je apart te bestellen (komen niet automatisch met het vlees- of visgerecht mee). Eten doe je van 13.00 tot 15.00 uur of 's avonds na 21.00 uur.
*        Het is gemakkelijk om voornamelijk cashgeld voor handen te hebben. Biljetten tot Euro 100 zijn probleemloos overal in te leveren. Iedere stad of dorp heeft wel een bankomat (geld uit de muur).
*        Mobiele telefoons werken overal in het hele land. Slechts in de afgelegen natuurgebieden hadden we wel eens even geen dekking. Maar dat is echt te verwaarlozen. Denk er aan, dat je lang niet vanuit alle landen kunt op waarderen. Houdt er overigens ook rekening mee, dat de areacodes in Griekenland m.i.v. 2003 zijn gewijzigd. Oude folders en telefoonnummers kloppen dus echt niet meer. Zorg dus voor up to date info. Ga er overigens niet vanuit, dat de telefoon- of faxnummers op de Griekse of Turkse websites kloppen. Deze zijn veelal nog steeds niet aangepast.
*        Toegang tot de archeologische opgravingen en musea variŽren van 4 tot 15 Euro. De super-hoogtepunten (bijv. het Topkapi-paleis in Istanbul) zijn nog duurder, maar dat geldt eigenlijk voor alle hoofdsteden in Europa. Let op, dat kinderen tot 18 jaar bijna overal altijd gratis toegang krijgen. Studenten krijgen korting op vertoon van hun studentenkaart. Ouderen op vertoon van hun seniorenpas. In Turkije is het normaal dat je de kinderen onder de 12 zelf onder het tourniquette door laat kruipen. Niet denken dat de controleur het wel voor je regelt, want dan laat ie je gewoon weer een kaartje kopen.